9 Bin Yıllık Buğday
Moleküler filogenetik analizler sayesinde modern bitki ve hayvan türlerinin genetik özellikleri eski dönemlere ait ilk evcil hayvan ve ilk tarıma alınmış bitki türlerinden alınan DNA ile karşılaştırılıyor. Bu sayede türlerin ataları, geldikleri coğrafya, bugüne kadar geçirdikleri değişim ve yayılım alanları anlaşılabiliyor.
YAZI: AYLAN ERKAL / ATLAS TEMMUZ 2008, SAYI 184
KERPİÇTEN TARİH
İran'ın en önemli kültürel değerlerinden, kerpiçten Bem Kalesi ve kenti 2003 yılında depremle büyük hasar gördü. Fotoğraftaki muhteşem kerpiç yapılar artık yok. Bunun sonucu olarak barınma ihtiyacını ilk önce mağara, kaya sığınağı gibi doğada hazır bulunan ortamlara sığınarak giderdi. Aslında bu çevresindeki diğer canlıların yaptığından pek farklı değildi. Ancak zamanla taş dizileri ya da üzeri deri kaplı hayvan kemiklerinden, dallardan basit yapılar inşa etmeye başladı. Yaklaşık 12 bin yıl önce, iklimdeki değişime paralel olarak beslenme ekonomisinde de köklü değişiklikler yaşandı. Avcı ve toplayıcılığa dayalı beslenme alışkanlığı zamanla tarım ve hayvan besiciliğine dönüştü. Bu dönemde artık basit barınaklardan oluşan geçici yerleşmelerin yerini sabit köyler almıştı. Öncesinde olduğu gibi insan yine doğa ile işbirliği içindeydi ve onun sunduğu malzemeyi işleyerek boşluğu sınırlıyor, konutlar inşa ediyordu. Malzemesi rahatlıkla ulaştığı taş, çamur ve ağaçtı. Bunlar arasında çamur dünyanın hemen hemen her yerinde en ucuz ve en kolay ulaşılanıydı. Mimarlık tarihçileri çamura, dolayısı ile kile dayalı mimariyi insanoğlunun akıl ettiği en zekice buluş olarak kabul eder. Yerleşik yaşam ile birlikte kilin kullanımına ilişkin verilerin sayısı artar. Kil doğal bir malzemedir ve herhangi bir katkıya ya da işleme ihtiyaç duymadan kullanılabilir. Kerpiç elde etmek için ise kile bilinçli olarak kum, saman ya da hayvan kılı gibi katkı yapılması gerekir.Kerpicin kullanımına ilişkin ilk kanıtlar 10 bin yıl öncesine, Neolitik Çağ'ın başlarına dayanır. Başlangıçta yığma tekniği ile yapılan örneklerin yerini kısa zamanda günümüzde pise adı da verilen, somun biçimli kerpiç topanlarının kullanıldığı duvarlar alır. İstenilen biçim verildikten sonra güneşte kurutulan kerpiç artık modüler bir yapı malzemesidir. Bu tür kullanımın en eski kanıtlarına Irak'ın Musul bölgesindeki Nemrik ve Tell M'lefaat yerleşmelerinde rastlanır. Anadolu'daki en eski örnekler Diyarbakır'da Çayönü yerleşmesinden bilinir. İÖ 8500 yıllarında Çayönü'de kerpiç duvarlar yığma ya da kalıp tekniği ile yapılmaktadır. Aynı yıllarda tüm Yakındoğu'da kerpiç kullanımın yaygınlaşır ve İÖ 8. binlerde yığma ve pise tekniklerinin yanı sıra dörtgen biçimli kerpiç bloklar da görülür. Bu dönemde Orta Anadolu'da ise levhalar halinde kerpiç kullanımına rastlanır. Örneğin Niğde'deki Aşıklı Höyük'te nehir yataklarındaki milli-killi topraktan kürek gibi bir aletle kesilerek çıkartılan ve olasılıkla üstündeki bitki tabakası yüzünden dağılmadan rahatça taşınabilen tuğlaya benzer kerpiç levhalar kullanılır. Bunlar uzunluğu bir metreye yakın, hemen hepsi ortalama 24 santimetre genişlikte levhalar halindedir. Yaşken üst üste yerleştirilen bu levhaların arasında kül ve yanıklı moloz karıştırılarak hazırlanan bir harç kullanılmıştır. Bu geleneğin daha sonra Çatalhöyük'te de devam ettiği bilinmektedir. Neolitik Çağ'da kerpiç kullanımı sadece duvarlar ile sınırlı değildir. Kerpiç, duvar sıvalarında, yer döşemesinde, mekân içlerindeki bölme, ambar gözü gibi öğelerin yapımında ya da dam yapımında yaygın olarak kullanılır. Kerpicin bu ilk kullanım aşamalarında bir sıra düzenin olmadığı, aynı dönem içinde farklı tekniklere rastlandığı gibi bunlara yenilerinin eklendiği ya da bazılarının terk edildiği bilinir. Nitekim değişen ihtiyaca göre kolayca şekillendirilebilen, aynı zamanda modüler özeliğe sahip bu yapı malzemesinin kullanımı da hızla değişir. Yakındoğu ve Anadolu'da MÖ 6. binyılda yaygın olarak kalıp Kerpice rastlanırken, Avrupa'da ahşap bir iskelete sahip yapıların Kerpicle kaplandığı, dolayısı ile bir dolgu malzemesi olduğu görülür. Sonraki dönemlerde Kerpicin önceden bilinen her biçim ve teknikte örneklerine rastlanır; ancak kalıp tekniğinin giderek öne çıktığı ve boyutlarda bir standarda doğru gidildiği görülür. Kerpiç artık insan için anıtsal boyutlarda yapılar inşa edebileceği bir malzemedir. Gerek ihtiyaca gerekse kontrol edilebilir işgücünün artmasına paralel olarak seri üretimi yaygınlaşır. Örneğin Mısır'da her yıl Nil Nehri'nin taşkınları ile biriken otlarla harmanlanmış çamur bir anlamda hazır kerpiçtir. Büyük usta Imotep Kerpici İÖ 2650 yılında Mısır Firavunu Djoser için Sakara'da inşa ettiği ilk piramitte kullanır. Tunç Çağı Anadolu'sunda kerpiçten inşa edilen yapıların boyutları da anıtsallaşır. Hitit başkenti Hattuşa'da olduğu gibi anıtsal sur duvarları dahi Kerpicle örülür. 65 kilometre uzunluğundaki Hattuşa surları aşılması güç bir set duvarı oluşturur, kuleleri 12 metreyi bulur. Kerpicin inanılmaz boyutlarda kullanıldığı diğer bir yer ise İran'ın güneydoğusundaki Bem kentidir. Önemli bir kısmı Safeviler (1502-1722) tarafından inşa edilen kent 6 kilometrekarelik bir alana yayılan kerpiç yapılardan oluşur. Buradaki dünyanın en büyük kerpiç kalesi 'Erg-e Bem' (Bem Kalesi) 180 bin metrekareyi kaplar. Sasani İmparatorluğu döneminde kurulan kale 1815 metre uzunluğunda, 7 metre yükseklikte surlarla çevrilidir ve surlarda 67 kule yükselir.Kerpicin kullanımı farklı işlemlerden geçerek yakın zamana kadar devam etse de günümüzde önemini yitirerek daha çok köy evlerinin yapımında kullanılan sıradan bir malzemeye dönüşür.
YAZI: DOÇ. DR. NECMİ KARUL / Atlas Mayıs 2008, sayı 182
M.O. 189 yılında Romalı Komutan Vulso, Galatlar'ı yenerek Ankara'yı Roma egemenliğine aldı. Ankara'yı uzun yıllar egemenlikleri altında tutan Romalılar zamanında kente önemli yatırımlar yapıldı. Bugün Ankara'da, Roma döneminden kalma hamam, tapınak, sur, agora, hipodrom, sütun, tiyatro gibi çok sayıda eser görülür. Örneğin, Ulus'ta, Hükümet Meydanı'ndaki Julianus sütunu bunlardan biridir. Roma İmparatoru Julianus'un M.O. 362'de Ankara'dan geçişi anısına dikilen bu sütun, yivli taşlardan oluşmuş ve yaprak biçiminde bir taçla süslenmiştir. Yeri, bu yüzyılın başında, iki yüz
metre kadar kuzeye taşınar
ak değiştirildi. Halen kalıntıları bulunan Roma Hamamı, döneminin dünyadaki üç büyük hamamından biri olaraknitelendirilir
. 1939'da başlanan bir kazı sonunda ortaya çıkan, 12 külhanlı, dev boyutlardaki bu hamamın M.S. 2. yüzyıl sonu ile 3. yüzyıl başında yapıldığı bilinmektedir. Hamamda, yılan tutan kocaman bir elin varlığı, yapının, Sağlık Tanrısı Asklepius adına inşa edildiğini düşündürmektedir. Hamamın ortaya çıkarılması amacıyla yapılan kazılarda Roma İmparatoru Caracalla ve annesi Julia Domna adına çıkarılmış çok miktarda sikkeye rastlanmıştır. Taş temeller üzerine oturan hamamın dış duvarları, dört sıra tuğlanın üs tüste konmasından oluşmaktadır. İç duvarlar ise mermerle kaplıdır. Kente 60 km. uzaktaki Elmadağ'dan taş borularla getirilen su, bu hamamla birlikte bütün mahallelere dağıtılıyordu.Başmüvekkil İsmet Paşa Hazretlerine (Orijinal Metin)
K.ATATÜRK
Türkiye de arkeoloji yapacak yetişmiş insan olmadığı için devlet bursuyla yurt dışına öğrenciler gönderilmesini ister. Bu gönderilenler Atatürk ün yüzünü ak çıkarırlar. Ekrem Akurgal, Sedat Alp, Arif Müfit Mansel, Halet Çambel, bu dönemin bursiyerleridir.
Atatürk, bu topraklarda yaşamış eski uygarlıkların, belgeler bulunarak incelenmesini ister. Bunun gerçekleşmesi için, 15 Nisan 1931 yılında Türk Tarih Kurumu'nun kurulmasını sağlar. Kendinden sonra bu çalışmaların sekteye uğramaması için mirasının büyük bir bölümünü, araştırmalarda ve kazılarda kullanılmak üzere bu kuruma bırakır.
1935 yılı yaz aylarında,Milli Eğitim Bakanlığı'nın talimatıyla Avrupada arkeoloji okuyan ve tarih okuyan öğrencilerin iki ay süreyle Türkiye de kazılara katılma talimatı geldi. Berlin'den Halil Demircioğlu ve Sedat Alp ile Paris'ten Halet Çambel Orta Anadolu'da Türklerin idare Hitit kazılarına, Ekrem Akurgal ise Batı Anadolu antik çağ kazılarına katılma emrini aldılar. İki ay süreyle bütün Batı Anodolu'yu ve müzelerini bir arkeoloji öğrencisi olarak böylece ilk defa gezme fırsatını buldum. HER GİTTİĞİM YERDE, NEREDE KALACAĞIM PROGRAMLANMIŞTI. BAZI SEYAHATLERİMDE ÖZEL TAKSİ TUTMAM BİLE SAĞLANMIŞTI. Çok yararlı bir gezi oldu ve bana ileride yapacağım çalışmalar için, ilk düşüncelere girişmemi sağladı. Ord. Prof. Ekrem Akurgal ( Bir Arkeologun Anıları, TÜBA-1999 ) Türkiye de eski çağ tarihi ve arkeoloji bilimleri, ortaya çıkışlarını ve gelişmelerini Atatürk e borçludur.Ord. Prof. Ekrem Akurgal
1930 yazında Yalova'da Afet İnan'a söylediklerinden alıntıdır.
... "Çamurdan tuğla, çanak çömlek ilk insanın yaptığı eserler dendir. Hayvanları ehlileştirmek onlardan muhtelif suretlerle istifade etmek, hayvanları sürüler halinde bulundurmak, insanların ilk yaptığı işlerdendir. Ziraat de böyledir. Bundan başka insanlar bulundukları mıntıkaya göre kerpiçten, tuğladan veya taştan binalar yaptılar. Kanallar açarak bataklıkları kurutmak, muhtelif tarzda sulama usulleri de insanların ilk buldukları şeylerdendir. Güneşi ve yıldızları müşahede sayesinde takvimin esasını koyan, tabiatın en büyük kuvvet olduğunu keşfeden binlerce sene evvel yaşamış eski insanlardır. Gemi inşa eden ve denizlerde dolaşmak kabiliyetini de gösteren, ticaret etmesini öğrenen bu insanlardır. Bütün bu saydıklarımız dünyada ve bütün beşeriyette ilk medeni eserlerdir..."
Atatürk'ün emriyle ve kurduğu Türk Tarih Kurumunun desteğiyle, Ankara civarındaki Uygarlık Merkezlerinde kazı ve araştırmalar yapılır
Cumhurbaşkanı Gazi Mustafa Kemal, Millî Eğitim Bakanı Dr. Reşit Galip ile Ankara Ahlatlıbel'de arkeoloji çalışmalarını izlerken (5 Mayıs 1933)
Bu kazılarda Atatürk Cumhuriyetinin ilk Arkeologları, Tarihçileri, Sanat Tarihçileri, Filologları, Antropologları çalışır.Bu kazılarda, Alacahöyük'te, Hamit Zübeyr Koşay ve Remzi Oğuz Arık tarafından 22 Agustos 1935 te, Ankaranın simgesi olacak meşhur "GÜNEŞ KURSU" bulunur.
Atatürk, 1935 yılında Yalova deniz köşküne çağırdığı Afet İnan ve TTK Başkanı Hasan Cemil Çambel'e (Prof. Halet Çambel'in babası) 10 maddelik bir direktif dikte ettirir.
Her türlü kültürel ve arkeolojik belgelerin toplanma, koruma, restorasyonu için yeterli tedbirlerin alınması, gerekli kurumlarla işbirliği, yerel çevrelerin duyarlı olmaları, yalnızca kazıların yeterli olamayacağı, buluntuların restorasyon görerek korunmaları...10 Maddelik direktifi
3- Hükümet otoritelerinin ve belediyelerin yakın ilgi, takip ve mesuliyetleri altında Cumhuriyet Halk Partisi'nin Halk Evleri'ne ve parti organlarına açtıracağı sürekli ve usanmaz bir propaganda faaliyeti ile ve Basın Yayın Umum Müdürlüğü nezareti ve takibi altında günlük gazete ve mecmualarda yaptırılacak sürekli, tesirli, popüler neşriyatla, bu milli tarih mallarının asıl sahibi ılan Türk halkına muhafaza ettirmek,
4- Gerek içeride ve gerek dışarıdaki müzeler ve kütüphanelerde mevcut eski esrlerin ve tabloların kopyalarından koleksiyonlar vücuda getirmek.
5- Ankara, İstanbul, Bursa İzmir, Edirne de muayyen devirlere ve kültürlere ait eserleri toplayarak bu şehirleri büyük üslupta birer eski esrler ve abideler merkezi haline koymak,
6- Ecnebi tarih ekspedisyonların büyük sermayelerle başardıkları kazıları, ileride mali kudretimizin vüs atlı zamanında yapmak üzere, şimdilik, küçük mikyaslarda kazılar tertibi ile arkeolojik ve antropolojik araştırmalar ve keşifler yapmak,
7- Memleket içinde ve dışındaki mühim kazı ve keşif yerlerine seyahatler tertip ederek, bulunan tarihi eserler ve abideler üzerinde ilmi tetkikler yapmak, ( Bu kabsamda Afet İnan, 1933 yılı sonbaharında Yunanistan, Mısır. Filistin ve Suriye de arkeolojik incelemeler yapmış ve dönüşünde bu ülkelerdeki çalışmaları Atatürk e anlatmıştır)
8- Hükümete düşen işleri, bu projeleri uygulamakla görevli komisyonların Hükümet nezdinde takip etmeleri,
9- Yabancı bilim müesseleriyle ve otoriteleriyle, mütehassıslarla işbirliği kurmak,
10- Kültür Bakanlığının verimli yardımını, işbirliğini sağlamak.
Bu gibi fikirleri hala güncelliğini korumaktadır.
Tarih:1993-12-26 Aşagidaki mektup Amerikan Arkeoloji Enstitusu Baskani JamesRussel'in gectigimiz aylarda Ankara'da 15incisi duzenlenen"Uluslarasi Kazi, Arastirma ve Arkeometri Sempozyomu" ile ilgiliizlenimlerini anlatmakta. Bu mektup Amerikan Arkeoloji Enstitusunun yayin organi olan "Archeology" dergisinin Eylul-Ekim sayisindayayinlandi.Turkiye, bildiginiz gibi, arkeolojik açıdan dunyanin en zenginülkelerinden biri. Genelde Turkiye'de pek kamuoyuna ve basinayansımamasina ragmen, geçtigimiz yillarda ülkemizdegerceklestirilen bir çok kazı insanlık tarihinin bilinmeyen çesitliyönlerine açiklık getirdi. Hatta, bu kazılardan bir kısmı,kelimenin tam anlamı ile, medeniyet tarihinin yeniden yazılmasinaneden oldu(mesela Çatalhöyük). Turk Arkeologlar genelde Turk bilim adamları arasında uluslararasi düzeyde en iyi tanınan gurubu oluşturmaktalar. Bu hernekadar Türkiye'nin bulundugu cografyanın dogal bir neticesi gibi görünmekle beraber, bence esas neden özellikle Cumhuriyetin ilk yıllarında bizzat Atatürk'un teşvikleri bu konuda bir çokprofesyonelin yetişmiş olmasıdır. 1920 ve 1930'larda yurtdısına(Almanya'ya) doktora için gönderilen ögrenciler, ve daha sonra ikinci dünya savası sırasinda Türkiye'ye sıgnınan Alman profesörler Türkiye'de güçlü bir arkeoloji temelinin oluşmasınısaglamışlardır
Prof. Kutlu EMRE'nin XVIII. "Uluslararası Çorum Hitit Festivali" ndeki konuşmasından alıntıdır.
"ALACAHÖYÜK kazılarının asıl önemi Cumhuriyet dönemi bilim politikalarına ışık tutmasıdır. Bilindiği gibi Büyük Atatürk Cumhuriyet'in kuruluşundan hemen sonra her alanda olduğu gibi bilimde arkeolojide de dünyanın uygar ülkeleri düzeyinde olmayı hedef göstermiştir. O, hangi dönemde yaratılmış olursa olsun, bir ülkenin yer üstünde veya toprak altında bulunan tüm kültür varlıklarına, birer tapu senedi gibi sahip çıkılmasının gerekli olduğunun bilincindeydi.ALACAHÖYÜK kazıları Atatürk'ün kişisel desteğiyle başladı. Atatürk Türk Tarih Kurumu'nu kurdurarak Alacahöyük kazılarının en iyi şartlarda yapılmasını sağladı.Bu kazılar daha onun sağlığında verdiği parlak sonuçlar ile Türkiye Cumhuriyetinin adının bilim aleminde yerini almasına neden olmuştur. O, bu sonuçlara o kadar önem vermiştir ki, Meclisin açılış konuşmasında bu kazılar üzerinde önemle durmuş, İstanbul'da toplanan Uluslar arası Tarih Kongresine katılarak, dünya bilim adamlarının değerlendirmelerinden ülkesi adına gurur duyduğunu açıklamıştır"
Direnişini 2001'den bu yana sürdürüyordu. Ama 3. Akademik Bilim Komisyonu'na yenildi. Dünya mirası listesine girebilecek kadar değerli Allianoi sular altına gömülüyor.Uzun süredir Yortanlı Baraj Göleti'nin altında kalıp kalmayacağı tartışılan Allianoi'de acı sona gelindi. Bu ünlü örenyerinde 1998 yılından bu yana kazı çalışmaları yapılıyor. Bergama'nın 1800 yıllık ikinci sağlık merkezi, Allianoi'de ortaya çıkartıldı. Yine dünyanın en büyük ve en sağlam kalabilmiş, içinde sıcak suyu bulunan Roma ılıcası da Allianoi'de. Arkeoloji, sanat tarihi, mimarlık, tıp, farmakoloji ve hidroloji tarihi bilimlerinin literatürüne girebilecek önemli sonuçlara yine burada ulaşıldı.Allianoi'nin korunması için Türkiye'de 35 bin imza toplandı ve T.C. Başbakanlığı'na 2005 ile 2006 yıllarında en çok Allianoi'nin korunması için yazılı başvuru yapıldı. Çok sayıda etkinlikle de Allianoi anlatıldı. Fakat bütün bunlar sonucu etkileyemedi. Allianoi 2001 yılında I. derecede arkeolojik sit alanı ilan edilmişti. Ama bu karar oraya baraj yapılmasını engelliyordu. Bu nedenle kararın kaldırılması için çeşitli yöntemler denendi ve Ekim 2007'de amaçlarına ulaştılar. Korumaya yönelik alternatif projeler ise 'pahalı oldukları' gerekçesiyle hep reddedilmişti. Oysa Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın 2005 yılında oluşturduğı 1. Akademik Bilim Komisyonu hem Allianoi'nin sualtında bırakılarak korunmasının mümkün olmadığını, hem de dünya kültür mirası listesine girebilecek değerde önemli bir örenyeri olduğunu vurgulamıştı. Bu karara rağmen bir yıl sonra ikinci bir akademik bilim komisyonu oluşturmasına ihtiyaç duyuldu. Ancak bu komisyon da sualtında kalma gibi bir kararı kendilerinin veremeyeceğini rapor etti.Allianoi suya direnmiş ama komisyonların arkası gelmemişti. Nihayet geçtiğimiz aylarda 3. Akademik Bilim Komisyonu kararını verdi ve koruma kurulunun onayı ile Allianoi'nin sular altında bırakılması karara bağlandı. Henüz bilimsel kazılar tamamlanmadan, üstüne üstlük uluslararası sözleşmeler hiçe sayılarak alanın bu kararla, dünyanın sayılı kültür miraslarından birine ev sahipliği yapan Türkiye, önümüzdeki günlerde onu kendi elleriyle geri dönüşü olmayacak biçimde sulara terk etmiş olacak.Atlas Ocak 2008, Sayı 178
Sultanahmet'teki 65 odalı Four Seasons Oteli'nin, kapasitesini 50 oda daha artırabilmek için bitişiğindeki tarihi parselin üzerinde inşa ettiği ek binalar projesi, Osmanlı ve Bizans döneminden kalma tarihi kalıntıların üzerinde yükseliyor. Ek binaya izin kararının özellikle kendisinin olmadığı bir toplantıda alındığını belirten Anıtlar Kurulu üyesi Prof. Dr. Zeynep Ahunbay, "İnşaat izni verilmesi suç teşkil ediyor" derken, tarihçi Prof. Dr. İlber Ortaylı da "Sultanahmet katlediliyor" dedi
2006'da onaylandıİstanbul 1 No'lu Koruma Kurulu, ek binanın arkeolojik alan üzerinde yapılmasını öngören projeyi 23 Ocak 2006'da onayladı. Projeye göre, Bizans dönemi kalıntıların bulunduğu 17 bin metrekare alana çelik konstrüksiyonların üzerinde 50 oda inşa edilecek. Otel yönetimi, 2.5 metre çelik ayakların üzerine yükselecek olan iki ek binanın tarihi kalıntılara zarar vermeyeceğini savunuyor. Arkeoloji Müzesi Müdürlüğü yönetiminde sürdürülen çalışmalarda çıkarılan tarihi eserlerin de, aynı alan içinde kurulacak "Arkeolojik Park"ta korunması planlanıyor.
4. yüzyıldan kalıntılar varHalen tarihi Sultanahmet Cezaevi'nin binasında hizmet veren Four Seaosons'ın, yeni binası için seçtiği alanın tarihi, 4. yüzyıla dayanıyor. I. Konstantinius döneminde inşa edilen Büyük Saray en önemli kalıntılar arasında. Alanda inşaat için yapılan çalışmalar sırasında, 7. ve 10. yüzyıla ait freksler, mozaik döşeme kaplamaları, hamam kalıntıları ve sarnıçlar bulundu.Otelin üçer katlı, 50 oda ve spa merkezinin yer alacağı ikiz bina projesi, 15 milyon dolara mal olacak. İnşaat, "Tarihi alanın üzerine temel atılmaması için" yaklaşık 2.5 metre yüksekliğinde çelik ayaklar üzerine yükseliyor. Kalan bölüm ise, tarihi eserlerin sergileneceği bölgeyi oluşturacak. Bu alan, "Arkeolojik park" adını alacak.
Ahunbay:İzin ben yokken çıkarıldıProf. Dr. Cengiz Eruzun'un başkanlığında toplanan Kurul'un otelin projesine onay verdiği toplantısına Prof. Dr. Zeynep Ahunbay katılmazken, bir üye de muhalefet şerhi koymuştu. İTÜ Mimarlık Fakültesi Restorasyon Ana Bilim Dalı Başkanı Zeynep Ahunbay, toplantıya katılmamasıyla ilgili olarak, şöyle dedi:"Kurul toplantısı için benim olmadığım bir zaman ayarlandı. Ben yurtdışına çıkıyordum ve bana 'Önemli bir konu görüşülmeyecek' denilerek garanti verildi. Ancak bu konu görüşülmüş ve nasıl olduysa onay alınmış." Projeye kesinlikle karşı olduğunu dile getire
n Ahunbay, "Orası saray arazisi. İnşaat olarak izin verilmesi aslında suç teşkil ediyor. Kurul nasılsa ikna edilmiş. Tarihi alan otele ait olamaz" diye konuştu.Projeyi onaylayan kurul üyeleriKurul, Prof. Dr. Cengiz Eruzun başkanlığında toplandı. Prof. Dr. Zeynep Ahunbay toplantıya katılamadı. İhsan Sarı da otel projesine muhalefet şerhi koydu. Cengiz Eruzun, Cem Eriş, Sinan Kılıçoğlu, Murat Tuncay ve Mustafa Karasu da projeye onay verdi.Ortaylı: Sultanahmet katlediliyorTopkapı Sarayı Başkanı Prof. Dr. İlber Ortaylı, "Ben inşaatın bu şekilde yürümesine kesinlikle taraftar değilim. İnşaat alanı Bizans Sarayı bölgesi, çok kritik bir nokta. Sultanahmet katlediliyor. Koskoca Bizans kalıntıları ortada ama kimsenin umurunda değil. Ayrıca niye genişlediği, genişlemesine nasıl izin verildiği niye tartışılmıyor?" dedi.'Ek binaların yapılacağı yerde önemli bir kalıntı yok' diyenler olduğunu kaydeden Ortaylı, şöyle devam etti: "Nereden biliyorlar? Çünkü sistematik bir kazı yapılmadı bugüne kadar. Burada böyle bir yapılaşmaya izin verilemez. Çok tuhaf bir karar."Kamusal yarar yokŞehir Planlamacıları Odası Başkanı Pelin Pınar Özden ise inşaat kararının doğru bir yaklaşım olmadığını söyleyerek, "Tarihin sermayeye peşkeş çekildiğini görüyoruz. Otelin genişlemesinde kamusal yarar yok. Sıcak bakmamız mümkün değil. Her ne kadar Kurul onayı olsa da, şerh kararları da var. Zaten 'Arkeolojik park' dediğiniz böyle olmaz. Herkese açık olmalı ama burası göz göre göre otel müşterilerine hizmet verecek" dedi.Four Seasons: Bina yere oturmuyorFour Seasons Oteli'nin işletmecisi Mesut Toprak ise şu ana kadar 10 milyon doların arkeolojik park için harcandığını ve devletten tek kuruş alınmadığını söyledi. Toprak, "Bir bilim kurulu oluşturduk. Akademisyenlerin bilimsel çalışmasının sonucunda, İstanbul için çok güzel bir arkeolojik alan çıkacak. Zaten yapılan bina yere oturmuyor, temeli yok. Tüm projemiz yıllar önceden onaylandı."
Bu fotoğraflar idamımız olacakSultanahmet'in göbeğinde, surların ardında süren inşaatı, ilk kez görüntülemek için şantiyeye girdik. Ayasofya Müzesi'nin yanı başında sürdürülen ancak yüksek duvarlarından dolayı dışarıdan görülmeyen inşaat çalışmaları, büyük hızla ilerliyordu. İlk gözümüze çarpan, işçilerin inşaat içinde son derece rahat çalışmaları oldu. Bir yanda, sütunlar, kuyular, hamam kalıntıları, diğer yanda inşaat harcı, topraklar ve vinçler... Tam bir şantiye görüntüsü veren tarihi alan üzerinde, bir işçinin delme makinesi ile Bizans döneminden kalma bir su kuyusunun yanındaki taşları parçaladığını gördük. "Bu taşın tarihi olup olmadığı biliniyor mu?" diye sormamız üzerihttp://www.arkeoloji.web.tr/news.phpne bize refakat eden yetkililer, görevlileri azarlayarak, "Bu fotoğraf idamımız olacak" dedi.
Daha Yeni Kayıtlar Önceki Kayıtlar Ana Sayfa
